Ruhen yaşadıklarımın birikintisi kendini vücutta halsizlik ve boğazda agrı olarak bırakırken.
Çıkış yolundan çok uzaklaştığımın farkındayım.
Sadece.
Elimi attığımı mahvetmeye ,
mahvettikçe bıraktığım enkazdan çıkan vicdan duygusunun gölgesini tam ensemde hisstemekteyim.
Bu kişi ben olmaktan çok uzak .zannettiğin gibi değil!
Canını yakmak değildi amacım sadece sana bi şans vermekti .Bende bi daha bulamayacağın.
Bahsettiğin giibi ''Dünya bazen insana neden bi sanş vermiyor''
İçten haykırışların sebebidir bu .Müdahale hakkın yoksa kendince çareler bulmaya çalışırsın.
Yada ağlarsın benm gibi.
Gözyaşıyla bir olmaya çalışırsın.
Oysa cevabı bellidir.
''Adaletsiz sistem''.
Ben,sen,biz ...değildir bu dengeyi sağlayan .
Anlamanı yada anlamaya çalışmanı beklemiyorum .
Çünkü daha insan kendini bile çözmüş değil.
Sadece bilinmezliğin ne b.ktan bi durum olduğunun farkındayım .
O gnde dediğim gibi ''an'' önemliidir.Sadece yaşar ve kenara çekilirsin.Bizde öle yapalım ve bitsin.unut!
''Dur Dünya-Da Poet''
