Kar,karton...Donmak üzere
Bir kibrit al eline...!
Fırlat geçmişine;
Yak,
Kül olsun tüm bilinen gerçekler,özüümsenen duygular,varabildiğin sonuçlar...
Sıfırdan başlat hayatı ne kadar inebilirsen damarlarına, o kadar dolaş içinde.
Kan kokusu aldığında sakın korkma ,bilki bu tekrarlarının habercisi.
Yılma,
Yıka ...
Gözyaşlarınla geçtiğin her yangını .
Acıt,
Acıma...
Ayaklarına daha saglam basa basa geç üzerinden.
Her doğuşun,küllerinde saklı kalan tozlar,tecrübelerdir.
Ateşle kavrul,suyla kutsan...!
VE
Hayat anlatsın sana kibritçi kız donmak üzere değilsin bu kez ,
Yaktığın tek kibritle hayatını cehenneme çevirmek üzeresin...!
Uçuşurken göklere tüm dilekler,
Engellerken mutluluğunu parmak uçlarında ki tüm insanlar,
Dillendir tüm heyecan duyduğun özlemlerini ,ihanetlerini,intikamını küçük kız,
Çünkü ;
Bu kibritin alevinde senin ne düşler gördüğünü kimse bilemez ki.?
Kimse seni benden iyi tanıyamaz ki?
not;okulda can sıkıntısı;) 22 Nisan 2011 Cuma, 17:01
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder